การตัดไม้ทำลายป่า

เหตุใดจึงสำคัญ

คำนิยามในมาตรา 2(3) ของ EUDR เน้นที่ การใช้ที่ดิน ไม่ใช่เพียงพื้นที่ปกคลุมของต้นไม้เท่านั้น การเปลี่ยนป่าให้เป็นพื้นที่เพาะปลูกหรือทุ่งเลี้ยงสัตว์ถือเป็นการตัดไม้ทำลายป่า ไม่ว่าสาเหตุจะมาจากการแผ้วถาง ไฟไหม้ หรือเหตุการณ์ทางธรรมชาติที่ตามมาด้วยการทำเกษตร การตัดไม้ทำลายป่าใด ๆ บนแปลงที่ดินหลังวันที่กำหนดเป็นเส้นตัด จะทำให้สินค้าจากแปลงนั้นขาดคุณสมบัติ

ตรวจจับได้อย่างไรในทางปฏิบัติ

• เส้นฐานป่าไม้ ใช้ระบุว่าพื้นที่นั้นเป็นป่าหรือไม่ ณ สิ้นปี 2020
• ข้อมูลอนุกรมเวลาและการแจ้งเตือนจากดาวเทียม บ่งชี้ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นนับตั้งแต่นั้นมา
• หลักฐานการใช้ที่ดิน (แผนที่พืชผล ภาพถ่ายภาคสนาม คำประกาศของเกษตรกร) แสดงให้เห็นว่าพื้นที่นั้นกลายเป็นพื้นที่เกษตรกรรมหรือไม่

คำนิยามของ EUDR เกี่ยวกับป่า สวนเกษตร และพื้นที่ป่าประเภทอื่นมีความสำคัญ สวนเกษตร รวมถึงระบบวนเกษตรที่พืชผลเติบโตใต้ร่มเงาต้นไม้ ไม่ถูกนับรวมอยู่ในนิยามของ “ป่า” ดังนั้นการเปลี่ยนป่าให้เป็นสวนเกษตรลักษณะดังกล่าวจึงถือเป็นการตัดไม้ทำลายป่า ในขณะที่การดูแลสวนเกษตรที่มีอยู่เดิมไม่ถือเป็นเช่นนั้น

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

• การถือว่าการแจ้งเตือนจากดาวเทียมใด ๆ เป็นหลักฐานยืนยันการตัดไม้ทำลายป่า หรือการไม่มีการแจ้งเตือนเป็นหลักฐานยืนยันการปฏิบัติตามข้อกำหนด
• การใช้แผนที่ที่มีนิยามของป่าแตกต่างกันโดยไม่ปรับให้สอดคล้องกัน
• การละเลยขอบเขตทั้งหมดของแปลงที่ดิน การทับซ้อนบางส่วนกับพื้นที่ป่าก็นับรวมด้วยเช่นกัน

Farmer1st ผสานข้อมูลจากแหล่งสาธารณะและภาคสนามหลายแหล่งเข้าด้วยกัน เพื่อประเมินการตัดไม้ทำลายป่าในระดับแปลงที่ดิน ผ่านบริการภูมิสารสนเทศและขอบเขตแปลง